نیوز نیوز

نیوز نیوز - نیوز نیوز,دانلود فیلم,دانلود موزیک,سایت تفریحی,سایت خبری,خبر خبر,نیوز نیوز,نیوز فیلم,سایت نیوز ,سایت خبر,

---
  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

دانلود فیلم Udta Punjab

دانلود فیلم Udta Punjab با لینک مستقیم و حجم کم

فیلم ۲۰۱۶ Udta Punjab (آدتا پنجاب )

دانلود فیلم Udta Punjab

 

پخش کننده : کاکو دانلود ( کانال تلگرام )

چکیده ای از داستان فیلم هندی Udta Punjab :

فیلم هندی ادتا پنجاب با مضمون جنایی ، درام ، هیجان انگیز با بالاترین امتیاز توانسته است نظر مثبت منتقدان را به خود جذب کند.این فیلم با سه جوان پاکستانی در سرتاسر مرز پنجاب پاکستان آغاز می شود و بسته های مواد مخدر را به هند منتقل می کند تا بعدا برداشته شود.تامی سینگ همچنین به عنوان گابرو در میان طرفدارانش شناخته می شود، یک نوازنده جوان پنجابی است که شیوه زندگی لوکس با موفقیت حرفه موسیقی خود زندگی می کند.همراه با یک خدمه ظاهری که توسط تیاجی و پسر عمویش رهبری می شود، از مصرف کوکائین کنترل نشده استفاده می کند.تامی محبوب ترانه های آدرنالین پمپاژ خود است، با اشعار که اغلب خشونت و اعتیاد به مواد مخدر را تحسین می کنند.با این حال، اعتیاد او به زودی او قرارداد موسیقی خود را به او می دهد و او را در زندان می گذارد.

در زندان، او دو نفر از طرفداران مرگبار خود را ملاقات می کند که می گوید که شیوه زندگی تامی، آنها را الهام گرفته کرده است، و آنها را به قتل می رساند.با درک اینکه آهنگهای او به نوجوانان منفی تاثیر می گذارند،تامی تصمیم می گیرد راه های خود را پس از آزادی تغییر دهد.چند روز بعد، تامی با تایلندی درگیر شد و به طور تصادفی او را زخمی کرد و گوشش را زخمی کرد.این باعث می شود تاجی تامی و خدمه اش را به خانه ی خانه منتقل کند تا بتواند برای یک کنسرت آینده آماده شود.کار کردن در مزرعه یک کارگر مهاجر بیحاری به نام کوماری پینکی آلیا بوت است که اغلب به نام بایریا نامیده می شود.رویاهای بایریا از بازی هاکی روی سطح ملی برای کشور خراب شد.

دانلود فیلم Udta Punjab

 

دانلود فیلم Udta Punjab

The post دانلود فیلم Udta Punjab appeared first on کاکو دانلود.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

دانلود سریال ممنوعه

دانلود سریال ممنوعه با لینک مستقیم و حجم کم

دانلود سریال ممنوعه با کیفیت ۱۰۸۰p 

سریال ممنوعه به زودی بعد از پخش در شبکه نمایش خانگی

دانلود سریال ممنوعه

پخش کننده : کاکو دانلود ( کانال تلگرام )

چکیده از داستان سریال ممنوعه :

سریال ممنوعه که قرار است به تازگی از شبکه نمایش خانگی به نمایش در بیاید به کارگردانی امیر پورکیان و بازیگرانی چون نیکی کریمی ، پژمان بازغی ، الهه حصاری ، بهاره افشاری ، امیر حسین آرمان ، آتیلا پسیانی ،خاطره اسدی,مجید مظفری,آناهیتا درگاهی ساخته شده است.

این سریال قرار است به مسائل خانوادگی و اجتماعی جوانان بپردازد. مسائلی در اجتماع  وجامعه کنونی که همه ی ما کم و زیاد با آن سرو کار داریم وبرای همه ی ما معضل هایی را به وجود می آورد.

 

دانلود سریال ممنوعه

دانلود سریال ممنوعه

دانلود قسمت اول سریال ممنوعه بعد از اکران سراسری اضافه خواهد شد.

قسمت دوم ۲ سریال ممنوعه با حجم کم و لینک دانلود مستقیم

 

The post دانلود سریال ممنوعه appeared first on کاکو دانلود.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

ساعاتی پس از اظهار نظر آذری جهرمی در خصوص حضور افراد سودجو در پشت پرده‌ی گران شدن موبایل، وزارت ارتباطات یکی از بزرگ‌ترین قدم‌هایش را به سوی شفافیت برداشت و بالاخره لیست شرکت‌هایی که برای واردات موبایل، ارز دولتیِ ۴۲۰۰ تومانی دریافت کرده بودند را منتشر کرد.

روابط عمومی وزارت ارتباطات در همین رابطه گفته است:

«از ابتدای سال ۹۷ تا ۲۹ خردادماه به ۴۰ شرکت وارد کننده گوشی تلفن همراه، ارز دولتی تخصیص داده شده است که ۳۰ شرکت از این فهرست با بخشی از ارز تخصیص داده شده اقدام به واردات گوشی تلفن همراه کرده‌اند. رقم کل ارز اختصاص یافته به ۴۰ شرکت مذکور ۲۲۰ میلیون و ۶۴۳ هزار و ۲۰۶ یورو را شامل می‌شود که تا کنون محموله‌هایی با مجموع رقم ۷۵ میلیون و ۲۸۳ هزار و ۸۶۰ یورو با عاملیت ۳۰ شرکت وارد کننده از گمرک ترخیص شده است.»

لیست شرکت‌هایی که برای واردات موبایل ارز دولتی دریافت کرده بودند، به ترتیب میزان ارزش سفارشات به شرح زیر است:

وزیر ارتباطات امروز گفته بود که گرانی های غیرمعمول تلفن همراه در کشور نشان می دهد که برخی افراد سودجو با استفاده از ارز دولتی 4200 تومانی گوشی وارد کرده اند اما بر اساس بهای ارز آزاد محاسبه و به مردم عرضه می‌کنند.

البته سابقه انتشار لیست‌های مختلف، از بدهکاران بانکی گرفته تا شرکت‌هایی که به شکل قانونی مبادرت به وارد کردن موبایل می‌کنند و اما به شکل عجیبی تلفن همراه در بازار به قیمت ارز آزاد فروش می‌رود، نشان دهنده آن است که در نهایت نباید انتظار رخ دادن اتفاق چندان ویژه‌ای را داشت، هرچند طرح رجیستری از ابتدا آمده بود تا با چنین مشکلاتی مقابله کند.

The post وزارت ارتباطات فهرست شرکت‌های واردکننده موبایل با ارز دولتی را اعلام کرد appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

می‌گوید از ۴ سالگی کار کردن را آغاز کرده و حتی امروز که پا به سن گذاشته هم از ساعت ۵.۳۰ صبح شروع به کار می‌کند تا ساعت ۱ بامداد. «خسرو سلجوقی» با قطاری از عناوین مختلف در سازمان‌های دولتی متفاوت طی چند دهه گذشته، پس از بازنشسته شدن در سال ۸۶، در دولت یازدهم با اصرار همکاران قدیمی‌اش به سازمان فناوری اطلاعات ایران بیاید و چندین مسئولیت مهم را بر عهده بگیرد.

او با برنامه «تکفا» در سال ۱۳۸۰ وارد مقوله ارتباطات و فناوری اطلاعات می‌شود؛ برنامه‌ای که رویکرد پژوهشی و مشارکتی داشته و از آن به‌عنوان دوران طلایی فناوری اطلاعات ایران یاد می‌کنند. سلجوقی در دولت یازدهم به سازمان فناوری اطلاعات ایران می‌آید تا به گفته خودش برنامه‌ای مشابه با تکفا را دوباره تکرار کنند اما دیگر شرایط چندان برای تکرار این دوره مهیا نیست و «نشد تا این تکرار صورت بگیرد».

سلجوقی امروز یک کارآفرین اجتماعی است و بخشی از زمان خود را برای تحقیق و پژوهش صرف می‌کند. دیگر خودش به دنبال کسب درآمد از ایده‌هایش نیست و وقتی به اتاقش در طبقه ششم ساختمان اصلی سازمان فناوری اطلاعات ايران می‌رویم، با انبوهی از قاب‌ها، تندیس‌ها و عکس‌های یادگاری مواجه می‌شویم اما در کنار آن‌ها موارد عجیب‌تری هم وجود دارند؛ از گیاه‌هایی که حالت یک سد طبیعی را بازی می‌کنند تا دستگاهی که پس از ۲۴ ساعت فاضلاب منزل را تصفیه می‌کند؛ دستگاهی که در سال ۸۷ آن را مقابل «احمدی‌نژاد» قرار می‌دهد و رییس‌جمهور وقت هم دستور می‌دهد که این سامانه باید در تمام خانه‌های جدید نصب شود اما به گفته سلجوقی مافیا اجازه این کار و البته به نتیجه رسیدن طرح را تاکنون نداده است:

«نزدیک به ۵۰ پروژه دارم که می‌توانند ایران را تبدیل به بهشت روی زمین کنند. دستگاه تصفیه فاضلاب را در سال ۸۷ رو در روی آقای احمدی‌نژاد قرار دادم و کارکردش را در منازل توضیح دادم. اگر از چنین سامانه‌ای در تهران استفاده نکنیم خیانت است و باید مانند به‌کارگیری پنجره دوجداره در خانه‌ها استفاده از اين سامانه اجباری شود. به دو وزیرش هم دستور پیگیری داد اما آخرش مافیا کار خودش را کرد.»

اما خسرو سلجوقی جدا از تمام ايده‌هايش، یک لقب جذاب دارد به نام «سلطان کرم ایران». در سال ۸۶ پس از اولین دوره بازنشستگی‌اش، به سراغ فعالیت کارآفرینی اجتماعی می‌رود و یکی از پروژه‌هایش هم کرم‌های زباله‌خواری هستند که امروز حتی در باغچه حیاط پشتی سازمان فناوری اطلاعات ایران هم وجود دارند. او پروژه‌هایش را به شکل زنجیروار طراحی کرده و حتی پسماندی که از دستگاه تصفیه فاضلاب باقی می‌ماند و سالی یک بار نیاز به تخلیه دارد را هم قرار است کرم زباله‌خوار بخورد.

سلجوقی می‌گوید فكر كنم مهندس جهرمی هنوز خبر ندارد که در باغچه حیاط پشتی سازمان فناوری اطلاعات ايران کرم‌های زباله‌خوار وجود دارد اما دكتر محمود واعظی، وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات از موضوع آگاه بوده و حمایتش کرده است: «دكتر واعظی به شوخی در جلسات رو به من می‌گفت این آقا ادعا دارد کرم دارد، اما کرم ندارد. سپس رو به بقیه می‌گفت شماها چطور؟!»

اما فارغ از این طرح‌ها و ایده‌ها، پس از حضور سلجوقی در سازمان فناوری اطلاعات ایران، طرح‌های مختلف و مهمی به او سپرده شده‌اند. طرح‌هایی که عنوان «بومی‌سازی» در آن‌ها زیاد به چشم می‌خورد؛ از جویشگرهای بومی گرفته تا ۱۰ برابر کردن تولید محتوای داخلی، تدوین لایحه برای مالکیت معنوی و حالا هم اینترنت کودک؛ با این حال رویکردی که او در این دوران داشته متفاوت از بیشتر همکارانش و مسئولین بوده است. درحالی‌که همیشه در بحث بومی‌سازی «امنیت» کلیدواژه بسیاری از مسئولین است، او عقیده‌ دارد که باید اقتصاد را در اولویت قرار داد و جلو رفت.

وقتی می‌پرسم علاقه‌ خودش بیشتر به بومی‌سازی بوده یا این‌ها پروژه‌هایی بوده‌اند که به او سپرده‌ شده‌اند می‌گوید که هر دو عامل مؤثر بوده‌اند:

«اعتقاد دارم ما برای اینکه متناسب با وضعیت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور حرکت کنیم، بعضی جاها نیاز داریم تا با بومی‌سازی جلو برویم. به‌هرحال ما در کشوری زندگی می‌کنیم که با جامعه جهانی تضاد فرهنگی داريم. همین باعث شده که مقوله بومی‌سازی جدی باشد. از طرفی امروز مسائل اقتصادی و امنیتی هم به دنبال دارد. چین، کره جنوبی، روسیه و بخشی از اروپا در بخش نرم‌افزاری به‌موازات شرکت‌های بزرگ آمریکایی برای خودشان بومی‌سازی کرده‌اند. سخت‌ترین آن‌ها هم موتور جستجو است. در این کشورها بحث تضاد فرهنگی مانند کشور ما مطرح نیست ولی توجه‌شان به مسائل اقتصادی و امنیتی بوده است؛ مخصوصاً اقتصادی.

بزرگ‌ترین مزیت چنین مواردی، اقتصاد است و اگر بلد باشیم از آن استفاده کنیم برده‌ایم و اگر بلد نباشیم، باخته‌ایم. ازنظر من مسائل فرهنگی و امنیتی در درجه بعدی اهمیت هستند هرچند بعضی‌ها می‌خواهند این دو مورد را بیشتر بزرگ‌نمایی کنند. در بحث «مه داده» (Big Data) ثروت زیادی خوابیده که غرب به‌خوبی دارد از آن استفاده می‌کند. به همین دلیل است که کره جنوبی، روسیه و اروپا به این موضوع پی برده‌اند و به‌موازات محصولات غربی مشغول توسعه و بومی‌سازی نرم‌افزارها و سكو‌های خودشان هستند.

متأسفانه بومی‌سازی ابتدا از بُعد امنیتی مطرح شد و همین یک مقاومتی را [بين كاربران] ايجاد کرد. سپس از بُعد فرهنگی مطرح شد که بازهم مقاومت را بیشتر کرد. امروز اگر بگوییم بومی‌سازی از بُعد اقتصادی مورد نیاز و مهم‌تر است کسی باورش نمی‌شود. این نکته‌ی فراموش‌شده است و من همیشه از این زاویه به مسئله نگاه کرده‌ام. اینکه شما می‌گویید خودم علاقه داشتم یا به من سپرده شده، هر دو بوده. زمانی که راهبری جویشگر بومی به من سپرده شد، به فعالین این حوزه گفتم که من اعتقاد ندارم که ما پول بدهیم و شما بروید جویشگر درست کنید. بروید برنامه کسب‌وکار درست کنید تا ببینیم چکار می‌خواهید بکنید؟

سه شرکتی که روی این موضوع کار می‌کردند بالاخره کم یا زیاد یک برنامه کسب‌وکاری را تهیه کردند. نکته بعدی که مطرح کردم این بود که به آن‌ها گفتم نگاه شما، کل‌نگر نیست. به همین دلیل فقط می‌گویید جویشگر. درصورتی‌که کافی است به خدمات جانبی گوگل نگاه کنید. اسم طرح، جویشگر بومی بود اما ما هم به دنبال آن رفتیم تا ۴۰ خدمت را ارائه دهیم که بخش زیادی از آن‌ها عرضه شد. بحث دیگری که با آن مواجه شدیم، دیدیم شرکت‌های زیاد کوچکی داشتیم که با هم رقیب بودند. برای مثال سه شرکت در زمینه جویشگر فعال بودند، پنج شرکت خدمات رایانامه انجام می‌دادند، سه شرکت کار ترجمه را به پیش می‌بردند و چهار شرکت هم فعالیت نقشه‌خوانی را شروع کرده بودند.

مقوله خوشه اقتصادی بهترین راه برای کشور ما جهت عبور از کار جزیره‌ای است. خوشه اقتصادی مجموعه‌ای از شرکت‌های کوچک و رقیب است که عضو خوشه می‌شوند. ما هم تا دلتان بخواهد هم رقیب داشتیم و هم شرکت کوچک. با قرار گرفتن این شرکت‌ها در خوشه اقتصادی، هزینه‌های آن‌ها به‌شدت کاهش پیدا می‌کند چراکه درواقع همین هزینه‌ها بین شرکت‌ها تقسیم و تسهيم می‌شود. مخصوصاً هزینه‌های تحقیق و توسعه. ما در انتهای این طرح به سمت خوشه‌های اقتصادی حرکت کردیم اما متأسفانه به دلیل عدم ثباتی که در مدیریت وزارت ارتباطات بود [خروج واعظی و ورود جهرمی]، این موضوع مدتی متوقف شد. حالا هم دیگر طرح جویشگر متوقف‌شده است. درهرصورت ولی من بیشتر نگاه اقتصادی به مسئله داشتم.»

دیجیاتو: چقدر هزینه صرف ساخت سامانه عامل ملی شد و درنهایت سرانجامش چه بود؟

خسرو سلجوقی: سال ۱۳۸۰ در سازمان برنامه‌وبودجه و شورای عالی اطلاع‌رسانی برنامه‌ای تصويب شد به نام «برنامه توسعه و کاربری فناوری اطلاعات» که تحت عنوان «تکفا» مشهور است. در این برنامه قرار بر این شد تا فناوری متن‌باز توسعه پیدا کند و پروژه‌هایی کلیدی شروع به کار کردند. می‌خواستیم فونت فارسی و تاریخ شمسی را به کتابخانه متن‌باز اضافه کنیم. این‌ها پروژه‌های زیربنایی و کلیدی بود که در سال ۸۰ کلنگ آن زده شد. تا قبل از آن تاریخ، تاریخ شمسی و فونت فارسی وارد متن‌باز نشده بود. در سال‌های بعد مقوله سامانه عامل هم اضافه شد.

آن موقع پول آن‌چنانی نداشتیم اما نتایج خوبی گرفته شد. کل اعتبار پروژه متن‌باز مبلغ ۳۹۹ میلیون تومان بود. در دوره آقای احمدی‌نژاد مقوله سامانه عامل بومی مطرح و ۲ نمونه تهیه شد. یک مورد در پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات تهیه شد و دیگری در وزارت دفاع. اشکال کار این سامانه عامل ملی این بود که به کار گرفته نشدند و زیر بار نرفتند. نرم‌افزار یک بار مصرف نیست که شما آن را درست کنید و بدهید استفاده کنند.

پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات هم کار اقتصادی انجام نمی‌دهد پس عملاً خروجی آن هم از دیدگاه من کتابخانه‌ای است. نمی‌دانم هزینه‌ای که برای این سامانه عامل ملی شد چقدر بود چون کلاً در دوره‌ احمدی‌نژاد انجام شد. پس‌ از اینکه سامانه عامل آماده شد گفتیم آن را به شرکتی خصوصی بدهید تا پشتیبانی‌اش کند. وقتی سامانه عامل‌های متن‌باز رایگان در سطح جهانی وجود دارد، نمی‌شد دائم به یک شرکت پول داد تا آن را پشتیبانی کند.

روش آخری که شاید می‌توانست موفق باشد این بود که یک سری انجمن‌های کدنویسی و متن‌باز تأسیس می‌شد. در سال ۸۰ تصمیمش را داشتیم که انجمن‌هایی را در این حوزه شروع کنیم اما مقاومت‌هایی شد. در حال حاضر و دوباره سه سال است که تلاش می‌کنیم این انجمن ثبت شود و این نوع کارها را جلو ببرد. این‌گونه انجمن‌ها غیرانتفاعی هستند و سعی می‌کنند از طریق اعضای خود کار را جلو ببرند.

اگر به عقب برمی‌گشتید آیا پروژه را به شکل دیگری جلو می‌بردید؟

روشی که از ابتدا دنبالش بودیم تشکیل انجمن بود تا متخصصان روی این پروژه‌ها تمرکز کنند. معتقدم اگر این اتفاق می‌افتاد پروژه متن‌باز پیشرفت بهتری می‌کرد و حالا هم با به تأخیر افتادن آن، هنوز جواب مثبتی نگرفته‌ایم. دولت با پول‌هایی که گذاشت جواب نگرفت، بخش خصوصی هم فعلاً برایش اقتصادی نیست چون در ایران مالکیت معنوی نداریم.

آیا ایران در نهایت به یک سامانه عامل بومی یا ملی نیاز دارد؟

با توجه به نگاه اقتصادی، هرچقدر جلوتر می‌رویم، نگاه امنیتی هم مطرح می‌شود که نشان می‌دهد بالاخره از طریق کد‌ها، دسترسی به اطلاعات وجود دارد. یکی از نکاتی که باید به آن توجه کرد این است که بسیاری از این پروژه‌های نوآور در بخش نظامی طراحی‌شده و سپس به بخش غیرنظامی وارد شده‌اند. باید به این تاریخچه توجه کنیم اما درهرصورت داشتن یک سامانه عامل بومی بهتر از نداشتن آن است.

نسل نوجوان امروز دارد با شبکه‌های اجتماعی خارجی که اتفاقاً کیفیت بالایی دارند رشد می‌کند. ما هم که تازه‌وارد ۳۰ سالگی شدیم، باز همین شرایط را داشتیم و اینترنت برای ما با یاهو و گوگل شروع شد. وقتی کسی این‌طور رشد می‌کند می‌توان انتظار داشت که قادر باشیم ذائقه‌اش را عوض کنیم و او را متقاعد به استفاده از یک خدمت بومی‌ کنیم که کیفیت کمتری نسبت به نمونه خارجی دارد؟

تا زمانی که به کاربرد جهانی نرسیده‌ایم باید کاربرد داخلی آن را توسعه دهیم. ما امروز خودروی داخلی داریم و خودروی خارجی هم داریم. تعدادی از افراد پورشه سوار می‌شوند و مانعی هم ندارد، اما همه ۸۰ میلیون پورشه سوار نیستند. به خاطر اینکه همه جامعه را پوشش دهیم نمی‌توانیم بگوییم پراید یا پیکان درست نکنیم چون پورشه ماشین زیبایی است. اینجا هم مشابه همین است؛ باید نرم‌افزارهای داخلی را توسعه دهیم و از سنین کودکی هم به آن‌ها بپردازیم؛ اما قبول دارم که این تغییر سخت است.

مثال شما در دنیای واقعی و برای بحث خودرو نمود دارد اما ذات اینترنت به این شکل است که خدمات را به شکل یکسان در اختیار همه قرار می‌دهد. در نتیجه هر کس که بتواند به یک خدمت داخلی دسترسی داشته باشد، می‌تواند از نمونه خارجی‌اش هم استفاده کند؛ مگر اینکه بسته شود.

سؤال اینجاست که ما باید به چه دلیل محدودیت ایجاد کرده یا تشویق کنیم. به نظر من تشویق واجب‌تر از ایجاد محدودیت است. در مورد پیام‌رسان، نگاه من، نگاه اقتصادی بود. حالا اگر بخواهیم در همین اتاق به هم پیام بدهیم، در پیام‌رسان داخلی، در داخل ایران پیام ردوبدل می‌شود و بابت اینترنت بین‌الملل دلاری خرج نمی‌شود. پس این، ازنظر اقتصادی برای ما خوب است و بیایید اصلاً به بحث امنیت نپردازیم. از طرفی برای کسانی که خود پیام‌رسان را ایجاد کرده‌اند اشتغال ایجاد می‌شود؛ اما اگر چنین چیزی نداشته باشیم چند اتفاق می‌افتد. کسی که آن‌طرف آب نشسته مركز داده داری می‌کند، نرم‌افزار می‌نویسد و ما داریم پول او را می‌دهیم و به توسعه‌اش کمک می‌کنیم. وقتی این‌طور به موضوع نگاه کنید عقلانی به نظر نمی‌رسد.

بازهم بیایید وارد بحث امنیت نشویم. معتقدم اگر با مردم رو راست باشیم، خود مردم اقتصاد را بهتر متوجه می‌شوند. نکته بعدی این است که در تغییر رفتار جامعه دو روش وجود دارد. در روش اول، باید دانش افراد را تغییر داد تا نگرش افراد دستخوش تغییر شود. با این فرآیند رفتار فردی و سپس رفتار جمعی تغییر می‌کند. این مسیر زمان‌بر اما پایدار است.

روش دیگر زمان کوتاه‌تری نیاز دارد اما ناپایدار است. برای مثال یک قانون جدید می‌گذاریم و می‌گوییم باید اجرا شود. رفتار فردی و جمعی عوض می‌شود اما چون نگرش و دانش تغییر نکرده، همچنان فرد تلاش می‌کند تا به رفتار گذشته‌اش برگردد. من معتقد هستم همزمان باید از هر دو طرف اقدام کنیم. درواقع هم تنبیه و هم تشویق. یک سمت قضیه می‌شود فیلتر کردن و یک طرف دیگرش هم می‌شود تشویقی که برای مثال در این نمونه، صفر شدن هزینه ترافیک پهنای باند است. مجبوریم از این دو مسیر جلو برویم.

اما مسیری که بیشتر از آن استفاده می‌شود کدام است؟

متأسفانه بخش عمده‌ای از سیاست‌گذاران این مملکت مسیر تنبیه یا سلبی را انتخاب می‌کنند. به همین دلیل کاربران به سراغ فیلترشکن می‌روند و هزینه‌های بیشتری به کشور تحمیل می‌شود. از طرف امنیتی هم ضربه بیشتری می‌خوریم.

با همه این تفاسیر خدمتی به نام گوگل وجود دارد که خدمات با کیفیتی را ارائه می‌دهد. وقتی کیفیت ما در حدی نباشد که به آن برسیم، هرچقدر هم از روش تشویقی و پایدار استفاده کنیم، آیا می‌توانیم جواب بگیریم؟

من این موضوع را رد نمی‌کنم. به‌هرحال بخشی از کیفیت از دست می‌رود. احتمالاً شما در کشور کره جنوبی هم بخشی از این کیفیت را از دست می‌دهید. در کره جنوبی می‌گویند شما نمی‌توانید از گوگل استفاده کنید. ما می‌خواهیم هم خدمت داخلی باشد و هم خارجی، اما طبیعتاً باید آثار و تبعات اقتصادی و امنیتی آن را هم پذیرفت؛ اما عقیده دارم هرچقدر بیشتر از این خدمات استفاده شود کیفیت آن‌ها هم افزایش پیدا می‌کند.

بهتر نبود عرضه این سرویس‌های بومی در زمانی رخ می‌داد که کیفیت‌شان به حد قابل قبولی رسیده باشد؟

نمی‌شود. هیچ موقع چنین ساختاری شدنی نیست. در هر مرحله‌ای که هستیم باید عرضه کنیم و خداوند نسخه (Version) را برای همین آفریده که ما بعداً بتوانیم نسخه‌های بعدی را منتشر و کیفیت را افزایش دهیم. تاریخچه تلگرام یا گوگل را ببینید؛ هیچ‌کدام روز اول همینی که امروز هستند نبوده‌اند.

هدف دولت یازدهم برای از سر گیری پروژه جویشگر بومی چه بود؟ بحث‌های امنیتی مد نظر بود یا کنترل Big Data؟

در سال ۹۳، زمانی که مسئولیت راهبری جویشگرهای بومی به من سپرده شد، اختلافی میان معاونین وزارتخانه وجود داشت و بخش عمده‌ای از معاونین نگاهشان این بود که پول دادن بابت این کار، هزینه دور ریختن است. این اختلاف باعث شد تا یک تصمیم قطعی گرفته شود. در آن زمان اگرچه به‌جز یکی دو نفر از معاونین، همه مخالف بودند اما درنهایت خود وزیر (دكتر محمود واعظی) موافقت کرد که طرح ادامه پیدا کند و برایش هزینه شود.

در قانون برنامه الزام شده بود که باید برای پروژه‌های پایه‌ای هزینه‌ کنیم و برنامه داشته باشیم. در مقوله شبکه ملی اطلاعات هم جویشگر بومی به‌عنوان یکی از خدمات پایه‌ای برشمرده شده بود. ازنظر سیاسی هم اختلافاتی با غرب وجود دارد و این ابزار می‌تواند مفید واقع شود. ازنظر علمی هم از این ابزار استفاده می‌شود. امروز خود گوگل مدعی است که وقتی شما پنج رايانامه ارسال کنید، در رايانامه ششم می‌تواند به‌جای شما تصمیم‌گیری کند و پاسخ دهد. پس به نظر می‌آید که آثار سیاسی و اجتماعی خواهد داشت. برای مثال امروز نقشه‌خوان گوگل دیگر به کسب‌وکارهای ایرانی خدمت نمی‌دهد. اگر یک روز همه خدماتشان را به روی ما بستند چه؟ ما باید همان پیکان یا پراید اولیه را داشته باشیم.

آقای واعظی در همان زمان گفتند که ۱۷۰ میلیارد تومان بودجه برای جویشگرهای بومی اختصاص داده می‌شود. تا جایی که من اطلاع دارم چیزی در حدود ۱۰ درصد از این بودجه هزینه شد. این هزینه‌ها در چه زمینه‌ای انجام شد؟ از طرفی چرا از شرکت‌های خصوصی این‌طور حمایت شد؟

بله کمتر از ۱۰ درصد این رقم هزینه شد. این شرکت‌ها خصوصی بودند اما اگر کمک بلاعوض به آن‌ها داده نمی‌شد، محل فروشی نداشتند. گوگل هم البته از دولت پول نمی‌گیرد، اما اطلاعات کاملی به دست آورده و حالا آن را می‌فروشد. هنوز شرکت‌های خصوصی این حوزه به حجمی از داده برای فروش دست پیدا نکرده‌اند و از طرفی بازار فروش داده را هم نمی‌شناسند. برای مثال خدمتی مانند گوگل شاید از جوک‌هایی که مردم برای هم تعریف می‌کنند، بتواند تحلیل کند که حالا مردم ایران منتظر هستند که برجام لغو می‌شود یا می‌ماند. از جوک مردم تصمیم‌گیری‌های کلیدی می‌شود و قابلیت استفاده از این داده‌ها برای مذاکره وجود دارد و این مسائلی است که غرب به‌خوبی نوع استفاده از آن را می‌داند؛ اما خدمات داخلی جستجو، هیچ‌کدام به این دانش و این تسلط نرسیده‌اند.

آیا با کمک بلاعوضی که به آن‌ها شد، به یادگیری نزدیک شدند؟

به نظر من کافی نبود اما در حدی که بخور و نمیر بتوان آن‌ها را نگه داشت، بله.

پس به نظر شما ایراد کارشان کجاست؟

دو مشکل بزرگ دارند. مشکل اول این است که برنامه و طرح اقتصادی ندارند و نمی‌دانند داده‌های خود را چگونه مصرف کنند و بفروشند. مشکل بعدی، در انجام کار تیمی و یکپارچه است که آن را بلد نیستیم. براي راه‌اندازی خوشه‌های اقتصادی در دنیا، به اولین‌ چیزی که نیاز دارند سرمایه اجتماعی بالاست. در کشورهای درحال‌توسعه یا توسعه‌نیافته، این سرمایه اجتماعی پایین است. به همین دلیل نقش دولت‌ها، انجام سزارین است. در این بخش هم دولت باید نقش سزارین کننده را بازی کند.

زمانی که راهبر جویشگرهای بومی شدید، تصورش را می‌کردید که چند سال بعد بگویند که این طرح باید برای اینترنت کودکان استفاده شود؟‌ به نظر می‌رسید ابتدای کار، بحث جویشگر فراگیرتر از این‌ها باشد. طبیعتاً دولت هم تصمیم نداشت برای موتور جستجوی کودکان ۱۷۰ میلیارد تومان هزینه کند.

کاملاً همین‌طور است. امروز به‌عنوان یک استفاده‌ی دوم داریم به این شکل بهره‌برداری می‌کنیم نه به‌عنوان هدف اولیه و حرف شما درست است. روزهای اول نگاه این بود که پروژه جویشگر بومی فراگیر باشد.

تصور نمی‌کنید در گذشته یک زمان و دوره طلایی برای حمایت از پیام‌رسان‌های داخلی وجود داشت که امروز دیگر از دست رفته؟

موافقم. حتی معتقدم زمانی که ما همه پیام‌رسان‌ها را بستیم و به یکی اجازه فعالیت داده شد، انحصار به وجود آمد و یک نمونه به شکل غیرطبیعی بزرگ شد. خود این بزرگ‌ترین ضربه بود. همان موقع اگر چند پیام‌رسان خارجی وجود داشت شاید چند میلیون کاربر از هرکدام از این‌ها استفاده می‌کرد و انحصاری هم اتفاق نمی‌افتاد. یک غول درست شد و از قبل هم‌فکری برای آن نشده بود و حالا هم عبور کردن از آن راحت نیست.

چند پیام‌رسان داخلی داریم که از سال‌ها پیش در حال کار هستند. چرا همان زمان حرفی از حمایت نبود و چرا در انتهای سال پیش به یک باره شور اعدام تلگرام، مسئولین را گرفت و سپس به پیام‌رسان‌های داخلی وام داده شد که نتیجه‌اش هم مشخص است.

برداشت من این است که یک کار سیاسی بود که روی آن به‌اندازه کافی فکر نشده بود. تاریخچه ایران نشان می‌دهد که ما در برابر ورود هر نوع فناوری مقاومت عجیبی داریم. تلویزیون، رادیو، ماهواره، ویدیو و... بعدش هم وا‌داده‌ایم. حالا علاوه بر مقاومت فرهنگی که وجود دارد، مقاومت سیاسی هم به آن اضافه‌شده. دو رویکرد سلبی و ایجابی در خصوص اینترنت در کشور حاکم است. هر دو هم اینترنت سالم می‌خواهند، اما روش‌های متفاوتی دارند. سلبی می‌گوید فعلاً پاکش می‌کنیم و دسترسی را قطع می‌کنیم تا اگر سالم را پیدا کردیم جایگزینش کنیم. رويكرد ایجابی اما می‌گوید می‌توان همانی که می‌‌آید را مناسب‌سازی کرد و ارائه داد.

در این دعوای سیاسی، تصمیم‌گیری عقلانی از بین می‌رود. برای مثال عملکرد شورای عالی فضای مجازی در دور اولش مناسب نبود. بیشتر درگیری سر ساختمان و گرفتن فضای فیزیکی بود تا تصمیم‌گیری برای فضای مجازی. این نشان می‌دهد که بزرگان این مملکت جمع شده‌اند تا تصمیم کلیدی بگیرند، بعد افرادی که آنجا هستند دعوای جا و مکان می‌کنند. این در حالی است که این شورا به حدی اهمیت دارد که خود رهبری در مضمونی اعلام می‌کنند من اگر مسئولیت نداشتم خودم مسئولیت این موضوع را بر عهده می‌گرفتم. از همین‌جا می‌شود پی برد که موضوع آشفته‌تر از این‌هاست.

شما چند پروژه بومی‌سازی را راهبری کرده‌اید و به دلایلی، استقبال فراگیری که انتظار می‌رفت از این خدمات نشد. به نظرتان مشکل کاربران با خدمات بومی، مخصوصاً پیام‌رسان‌ها چیست؟

بالاخره رفتار‌های سیاسی جامعه باعث شده تا امروز شما همان مقدار که به سمت اخبار داخلی می‌روید، به اخبار خارجی هم مراجعه کنید. یا همان مقدار که به صداوسیمای ملی اعتماد دارید، همان‌قدر هم به صداوسیمای خارجی اعتماد کنید. همین آثار به مقوله پیام‌رسان‌ها هم کشیده شد.

نکته بعدی این است که در اینجا یک بزرگنمایی و زمینه‌سازی اتفاق افتاد؛ می‌بندیم و نمی‌بندیم، اینکه انگشت روی فیلتر می‌رود یا نمی‌رود. خود این مسائل هم به موضوع دامن زد؛ اما مجموعه‌ای از عوامل مختلف این پروژه را با مقاومت بیشتری مواجه کرد. مدل تغيير با استفاده از دانش و نگرش که قبلاً توضیح دادم مطرح نشده بود. از طرفی فیلتر انجام شد و به‌جای آن چیز مناسبی هم تهیه نشده بود. نه‌تنها قابل‌رقابت نبود، اوایل خدمت خوبی هم از سمت پیام‌رسان‌ها ارائه نمی‌شد، هرچند اکنون وضعیت بهتر شده است. عوامل زیادی دست‌به‌دست هم داد تا به اینجا رسیدیم.

وزارت ارتباطات از یک نقطه‌ای به بعد تصمیم گرفت به جویشگرهای بومی کمک بلاعوض نداشته باشد. آیا این طرز فکر باعث شد تا رویکرد وام دادن به پیام‌رسان‌های داخلی مطرح شود؟ و البته آیا وام دادن به خدمتی که نحوه درآمدزایی‌اش مشخص نیست درست است؟

وقتی می‌گوییم وام می‌دهیم، باید برنامه کسب‌وکاری وجود داشته باشد تا بدانیم پول برمی‌گردد یا برنمی‌گردد. اگر برنامه کسب‌وکار وجود ندارد و وام داده می‌شود، این همان کمک بلاعوض است و خیلی نمی‌توان به آن گفت وام.

اما امروز بحث این است که باید مبلغ وام به ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد تومان برسد.

این اسمش وام است اما در حقیقت وام نیست و وقتی برنامه کسب‌وکار وجود نداشته باشد برگشتنش هم بعید است. برداشت من این است که اگر لازم است یک‌چیز ناقص نگه‌داشته شود، باید پای آن هزینه شود.

آیا سیاست وام دادن به پیام‌رسان‌ها و سایر پروژه‌های بومی سیاست درستی است؟

بله؛ نه‌تنها در ایران بلکه در همه دنیا، پایه و اساس توسعه‌ی كشورها بالأخص صنعت، كشاورزی و خدمات، وام است. در بسیاری از کشورها بین ۷۰ تا حتی ۹۰ درصد هزینه ایجاد یک طرح را وام می‌گیرند؛ اما این وامی است که حتماً برنامه کسب‌وکار دارد، نه بر اساس رابطه گرفته‌شده باشد. این در جهان عرف است و جایی را پیدا نمی‌کنید که بدون وام، سرمایه‌گذاری‌های بزرگ انجام شود. اگر برنامه کسب‌وکاری وجود داشته باشد، می‌توان به‌جای ۱۰۰ میلیارد تومان، ۱۰۰۰ میلیارد تومان وام داد. اشکال در این است که برنامه کسب‌وکاری وجود ندارد.

امروز، به نظر شمایی که مسئولیت ۱۰ برابر کردن تولید محتوای داخلی را بر عهده داشته‌اید، وضعیت تولید محتوای داخلی در کشور چگونه است؟

خیلی حال خوبی ندارد و علتش هم فقدان مالکیت معنوی است. چون مالکیت معنوی نداریم، اقتصاد محتوا هم فعال نیست. این باعث می‌شود تا تولید محتوا با روند کند پیش برود.

دو سال پیش گفته بودید که به دنبال ۱۰ برابر کردن تولید محتوای داخلی هستیم. امروز چقدر به این هدف رسیده‌ایم؟

۲ سال پیش در پروژه‌های اقتصاد مقاومتی، پروژه‌ای مصوب شد به نام ۱۰ برابر کردن تولید محتوای داخلی. زمانی که آن پروژه تعریف شد، روی چند موضوع تمرکز کردیم چون منابعی به ما داده نشد. بیشتر رفتیم روی موضوع تعرفه. با اپراتورها جلسه گذاشتیم و به آن‌ها اثبات کردیم که اگر یک کیک یک کیلویی داشته باشند که صد در صد مال آن‌ها شود نهایتاً یک کیلو کیک دارند؛ اما اگر از یک کیک هزار کیلویی، یک درصد متعلق به آن‌ها باشد می‌شود ۱۰ کیلو.

راه بزرگ‌تر شدن کیک، این است که تولیدکننده‌های محتوا، آثار بیشتری را در اختیار جامعه قرار دهند. تنها راه برای این کار، افزایش درآمد تولیدکننده است. نیاز بود تا قیمت پهنای باند کاهش پیدا کند و کاربران بیشتری از محتوای داخلی استفاده کنند. قرار بود تعداد CDN ها را افزایش دهیم و گردش اطلاعات سریع‌تر شود. از لحاظ رقمی، پیشرفت پروژه در همان سال ۵۶ درصد محاسبه شد و البته پروژه یک‌ساله متوقف شد و در سال دوم ادامه پیدا نکرد.

به چه علت؟

تشخیص دادند که پروژه‌ی اولویت‌دارشان نیست.

قبلاً از تدوین لایحه‌ای با عنوان مالکیت معنوی برای ارائه به مجلس خبر داده بودید. اگر این لایحه تبدیل به قانون شود چقدر مسیر تولید محتوا با کیفیت داخلی را هموارتر می‌کند؟

آن لایحه اکنون در مجلس در دست بررسی و اقدام است؛ اما آیا همان لایحه‌ای که ما دادیم تصویب خواهد شد یا آن‌قدر تغییر کند که تبدیل به شیر بی‌یال و دم شود، نمی‌دانم. من چند تجربه تلخ از لایحه‌هایی دارم که به مجلس رفته‌اند و با ماهیت اولیه‌شان تفاوت کرده‌اند.

برای مثال، جهت حمایت از شرکت‌های کارآفرین یک قانون تهیه‌کرده بودیم. در واقع قانون حمایت از کارآفرینی. به مجلس رفت و سپس تبدیل شد به قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان. موضوع به کل عوض شد و خروجی آن هم طبیعتاً آن چیزی نبود که انتظار داشتیم و نمی‌دانیم خروجی این لایحه چه خواهد بود.

فکر می‌کنید نتیجه چه زمان مشخص شود؟

مشخص نیست؛ فرآیندی است که در مجلس طی می‌شود. نه‌تنها در مجلس، در داخل دولت هم طرح‌هایی بوده که سال‌ها باقی‌مانده. برای مثال اساسنامه شرکت‌های سرمایه‌گذاری جسورانه را سال ۸۴ نوشتیم و به هیات دولت، بورس و وزارت امور اقتصاد و دارایی دادیم و سال ۹۴ تصویب شد. طرح تأمین جمعی سرمایه که اخیراً تصویب شد، چیزی نزدیک به ۴ سال طول کشید.

اما به نظرتان نیاز نیست تا ابتدا قوانین بین‌المللی حوزه کپی‌رایت را رعایت کنیم تا سپس بتوانیم حقوق تولیدکننده داخلی را مطالبه و از آن‌ها حمایت کنیم؟

در سال ۸۲ دادیم یک مطالعه در همین رابطه انجام دادند. سؤال این بود که عدم رعایت کپی‌رایت خارجی منافع برای ما دارد یا ندارد. دقیقاً خروجی آن تحقیق این بود که ما به دلیل عدم رعایت کپی‌رایت خارجی، منافع اقتصادی بسیاری را از دست می‌دهیم و ضرر می‌کنیم.

The post گفتگو با خسرو سلجوقی، مشاور وزارت ارتباطات: نگاه امنیتی به بومی‌سازی ضربه زد appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

روزیاتو در این مطلب خود شما را با ۱۰ فیلم طولانی و ماندگار تاریخ سینما آشنا کرده است که طولانی بودن آن ها نه تنها چیزی از زیبایی و جذابیت آن ها نکاسته بلکه در تمام طول داستان و به دلیل سرگرم کننده بودن متوجه طولانی بودن آن نخواهید شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه از شما دعوت می‌کنیم تا به این مطلب خواندنی سری زده و آن را از نظر بگذرانید.

در روزیاتو بخوانید

The post روزیاتو: ۱۰ فیلم طولانی اما بی نقص تاریخ سینما که از تماشای آن ها خسته نخواهید شد appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

این روزها بازار خودرو کشورمان حال و روز عجیبی دارد، برای مدت مدیدی صرف بودجه 100 میلیونی به معنای امکان دست یابی به یک خودرو وارداتی با مشخصات نسبتا مناسب مانند هیوندای النترا یا میتسوبیشی لنسر بود، در سال گذشته شرایط به نحوی تغییر کرد که چنین بودجه ای به مبنایی برای خرید یک خودرو مونتاژی نظیر کیا سراتو، مزدا 3 و یا پژو 2008 تبدیل شد و حالا کار به جایی رسیده که با صرف 100 میلیون تومان، انتخاب چندانی در بازار خودروهای صفر کیلومتر به غیر از مدل های چینی پیش روی مشتریان نیست.

در چنین شرایطی چری آریزو 5 توربو که ظرف چند ماه گذشته افزایش قیمت از 82 میلیون به حدود 100 میلیون را تجربه کرده، یک انتخاب متفاوت در میان رقبای هموطن خود به نظر می رسد، چرا که به مراتب مشخصات مناسب تری را نسبت به سایرین ارائه می دهد و به خصوص نسبت به مدل قبلی (فاقد توربو) بسیار سریعتر شده است. به نحوی که شتاب صفر تا صد این مدل نسبت به گونه قبلی حداقل 7 ثانیه بهبود یافته و از حدود 17 ثانیه به حدود 10 ثانیه رسیده است. برهمین اساس تصمیم گرفتیم تا در قالب ویدیویی به بررسی دقیق تر چری آریزو 5 توربو در شرایط نامساعد بازار خودرو کشور بپردازیم.

The post بررسی دیجیاتو؛ چری آریزو 5 توربو، تلاش چینی ها برای ساخت یک سدان جذاب [به همراه بررسی ویدیویی] appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

این روز‌ها جام جهانی ۲۰۱۸ به فکر و ذکر مردم دنیا تبدیل شده و خواب و خوراک را از آنها گرفته است. این مسابقات که در واقع پرطرفدارترین مسابقات ورزشی جهان به شمار می‌رود، هر ۴ سال یکبار، میلیارد‌ها نفر را به تماشای خود می‌نشاند.

در این میان با گذشت زمان و پیشرفت تکنولوژی، این مسابقات جهانی به رویدادی تبدیل شده که تکنولوژی و گجت‌های بی شماری برایش طراحی و عرضه می‌شود.

نگاهی به گجت‌های پر استفاده در جام جهانی ۲۰۱۸ نشان می‌دهد که تا به حال، پیشرفت تکنولوژی به جه مقدار در ورزش فوتبال تاثیر گذاشته و در آینده ای نزدیک خواهد گذاشت؛

ساعت داور بیگ بنگ برند Hublot

این ساعت خاص به تکنولوژی خط دروازه متصل شده و یک سیستم دستیار ویدیویی الکترونیکی برای داور به حساب می‌آید. این دستیار با بررسی محل حرکت توپ مسابقه، تشخیص خواهد داد که از خط دروازه رد شده یا خیر.

همچنین در این ساعت، سیستم‌های ردیابی به خصوصی برای فوتبال طراحی شده است. سنسور ضربان قلب تعبیه شده در این گجت به داور امکان می دهد حد توان خود را طی مسابقات جام جهانی ۲۰۱۸ بالا نگه دارد.

گجت Zepp Play Soccer

این گجت یکی از اولین پوشیدنی‌هایی است که برای فوتبال طراحی شده است. تنها کافی است که این وسیله را به پیراهن یا جوراب یک بازیکن وصل کنید تا بتوانید اطلاعات زیادی درباره فعالیت‌های وی کسب کنید. این گجت قادر است که میزان دویدین، تعداد لمس توپ، جمع مسیر طی شده، میزان درگیری در بازی وبیشینه‌ی سرعت بازیکن را ثبت کند. علاوه بر این به بلوتوث هم مجهز شده تا مربیان بتوانند از راه دور این آمار را مشاهده کرده و تصمیم گیری کنند.

توپ مخصوص دریبل DribbleUp

این توپ مخصوص به شما اجازه می‌دهد که کنترل توپ، دریبل‌ها و توانایی شوت زنی خود را ارتقا بخشید. با اینکه توپ مدکور آنقدر‌ها هم هوشمند نیست اما سطح آن پر از نشانگر‌های نوری است که موجب می‌شود اپ مخصوص این توپ، عملکرد کاربر را سنجیده و در راستای اثربخشی توانایی هایش به او توصیه‌هایی بدهد.

ردیاب PlayerTek

سیستم مخصوص این ردیاب هم برای بازیکنان طراحی شده، هم برای خود تیم. بدین صورت که در این گجت، یک شتاب سنج مخصوص تعبیه شده که حرکت هر فرد را دنبال می‌کند.

این شتاب سنج قادر است  تصاویر بصری پر جزئیات و نقشه‌های حرارتی مخصوصی از فعالیت کاربر تهیه کرده و اطلاعاتی کاملی از وی بدست آورد.

اگر تمام نفرات تیم به چنین وسیله‌ای مجهز شوند، آنگاه می‌توان به جدول‌های تحلیلی متنوعی از کل تیم دست پیدا کرد که برای مربیان تیم‌ها بسیار مفید خواهد بود.

ردیاب سلامتی Moov Now

در فوتبال مدرن، استقامت و قدرت بدنی نقش تعیین کننده‌‌ای دارد. ردیاب‌های سلامتی نیز می توانند به بازیکننان برای ارتقای سطح استقامت و همچنین حفظ سلامت بدنی کمک‌های زیادی برساند. Moov Now یکی از محبوبترین ردیاب‌های سلامتی به شمار می‌رود که می‌تواند علاوه بر اطلاعات همیشگی، قادر است به کاربر انگیزه دهد.

راهنمای رادیویی این گجت با بررسی میزان حرکت و دیتای ضربان قبلتان، به کاربر کمک رسانده و توضیحاتی برایش ارائه می‌دهد. این مسئله موجب می‌شود که کاربر دیگر نگرانی‌های در زمینه های مخلف نداشته باشد و روی فعالیت ورزشی خود تمرکز کند.

هدفون Jabra Sport Coach

این وسیله ترکیبی از ردیاب سلامتی و هدفون به شمار می‌رود که توانسته بهترین ویژگی‌های این گجت را با هم ترکیب کرده و محصولی همه کاره روانه‌ی بازار کند.

این هدفون‌ جبرا از بهترین قابلیت حذف نویز و ارتقای کیفیت صدای باس بهره می‌برد. علاوه بر این هدفون یاد شده قادر است که اطلاعاتی نظیر میزان پیشرفت، مسافت طی شده، شمارش قدم و مقدار کالری سوزانده شده را نیز به کاربر ارائه دهد.

هدفون جبرا ویژگی دیگری هم دارد که آن را به بهترین گزینه برای ورزشکاران شرکت کننده در جام جهانی ۲۰۱۸ تبدیل کرده است. این وسیله می‌تواند طی یک سری برنامه‌های از پیش تعیین شده به کاربر کمک رسانده و پیشنهاداتی به او ارائه دهد.

 

تماشا کنید: تکنولوژی کمک داور ویدیویی برای نخستین بار در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ استفاده شد

The post نگاهی به گجت‌های دنیای فوتبال به بهانه‌ی جام جهانی ۲۰۱۸ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views
سلامت نیوز:معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران با ابلاغ بخشنامه ای اعلام کرد: تردد تمامی اتوبوس های دودزا و فاقد معاینه فنی معتبر در پایتخت از اول مهرماه امسال ممنوع است.
به گزارشسلامت نیوز به نقل از ایرنا ، محسن پورسیدآقایی در این بخشنامه با اشاره به نقش اتوبوس های شرکت واحد در تولید ذرات معلق، مدیرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی را موظف کرد تمامی اتوبوس های عمومی و خصوصی وابسته به این شرکت به صورت ضربتی مورد بازدید و معاینه فنی قرارگیرند و از ابتدای مهرماه 1397 از تردد همه اتوبوس های فاقد معاینه فنی معتبر جلوگیری شود. معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران همچنین در این ابلاغیه شرکت واحد اتوبوسرانی را موظف کرده است در صورت مشاهده هر نوع اتوبوس دودزا، شرکت خصوصی مربوطه شدید جریمه و در صورت تکرار، مجوز آن شرکت لغو شود. پورسیدآقایی همچنین به مدیرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران ماموریت داده است که حداقل 10درصد از ناوگان شرکت های خصوصی و 50 درصد اتوبوس های بی آرتی (تندرو) تا مهرماه به فیلتر دوده مجهز شوند. براساس بخشنامه معاون شهردار تهران، اتوبوس های مورد استفاده در سرویس ادارات وکارخانجات نیز باید در همین برهه زمانی ساماندهی و با همکاری پلیس راهور از تردد این دسته از خودروهای دودزا جلوگیری شود. براساس این گزارش معاون شهرداری تهران با پیگیری ابلاغ بخشنامه از طریق استانداری و شورای تأمین استان، از تمامی شرکت ها، کارخانجات و ادارات خواسته از عقد قرارداد یا استفاده امانی از اتوبوس های فاقد معاینه فنی از اول مهرماه اکیدا خودداری کنند و هشدار داده است که در صورت مشاهده تخلف، ضمن اعمال قانون، مراتب به وزارتخانه های مسئول اعلام می شود. فعالیت اتوبوس ها در کنار مترو و تاکسی یکی از بخش های مهم حمل و نقل عمومی پایتخت به شمار می رود که حجم قابل توجهی از مسافرت های شهری این کلانشهر از طریق آنها در قالب اتوبوس های خصوصی و نیز اتوبوس های تندرو(بی.آر.تی) انجام می شود. براساس گزارش ها افزون بر 6هزار اتوبوس در پایتخت فعالیت دارد که افزون بر نیمی از آنها فرسوده قلمداد می شوند.
  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views
سلامت نیوز:وقوع بسیاری از مشکلات در خانواده ها و رشد طلاق در جامعه ناشی از عدم درک صحیح و آموزش درست مسائل جنسی زوجین است؛ کلینیک ها و مراکز مشاوره خانواده، نقش مهمی در کاهش طلاق در جامعه دارند، اگر به درستی به آنها پرداخته شود.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از انا ، ازدواج آغاز یک زندگی مشترک است که دین اسلام رسیدن به آرامش، تکامل و دستیابی به رشد و تحول را از اهداف اصلی آن می داند. برای اینکه دوام زندگی مشترک افزایش یابد و تمام اهداف آن محقق شود زوجین قبل از ازدواج و آغاز راه، باید در خصوص نیازها، باورها، عقاید، سلایق، اهداف و ... یکدیگر به بحث و گفت و گو بپردازند.
هر چه جوانان در بیان مطالبات خود و طرف مقابل صادق باشند راحت تر می توانند به نتیجه دست پیدا کنند. متاسفانه امروزه به دلیل عدم صداقت افراد قبل از ازدواج یا امتناع از صحبت کردن در مورد برخی موضوعات مهم زندگی مشترک جوانان با وجود اشتراکات بسیار در سایر زمینه ها، دچار مشکل می شود و گاه با به رابطه خاتمه داده می شود.
این مشکلات در حالی است که کلینیک ها و مراکز مشاوره خانواده، به خوبی می توانند یاری گر دو طرف، در شناخت و بیان نیازهای خود از یکدیگر باشند اما متاسفانه به دلیل عدم توجه به فرهنگ مشاوره در کشور، این موضوع تاکنون مورد توجه قرار نگرفته است.

یکی از نیازهایی که باید به موقع طرفین با آن به طور صحیح آشنا شده و در خصوص آن راهنمایی شوند، نیاز جنسی است. برعکس تصور عامه، اطلاعات جامعه در این خصوص بسیار پایین است و طرفین هم به دلایل مختلف شاید نتوانند به خوبی در خصوص آن صحبت کنند. نتایج تحقیقات انجام شده از سوی پژوهشکده خانواده در دانشگاه بهشتی نشان می دهد 60 الی 70 درصد طلاق ها در کشور به دلیل مشکلات جنسی است بنابراین ضرورت دارد برای رفع مشکلات زوجین و پیشگیری از بروز آن، کلینیک های سلامت خانواده راه اندازی شود.

با وجود اینکه زنگ خطر مشکلات جنسی در کشور به صدا درآمده اما مسئولان کشور نسبت به راه اندازی این کلینیک ها و دسترسی مردم به خدمات آن اقدام قابل توجهی انجام نمی دهند.

آمارهای طلاق به دلیل مشکلات جنسی و عدم دسترسی به کلینیک سلامت خانواده، ضرورت صحبت در خصوص تمایلات جنسی قبل از ازدواج را افزایش می دهد. اما جوانان باید به خاطر داشته باشند که بیان و مطرح کردن تمایلات جنسی به معنای تحریک طرف مقابل و انتخاب ویژگی های متمایز نیست بلکه باید با حفظ حرمت ها صرفا خواسته خود را بررسی کنند. بنابراین برای آشنایی جوانان با این ضرورت و نحوه مطرح شدن آن با دکتر سید علی آذین، متخصص پزشکی اجتماعی و فلوشیپ پزشکی جنسی و روان درمانگر جنسی به گفت و گو پرداختیم.

-آیا ضرورتی دارد جوانان قبل از ازدواج در خصوص مسائل جنسی و نیازهای خود با یکدیگر صحبت کنند؟

ازدواج پدیده ای است که ذاتا با پذیرش حد قابل قبولی از ریسک همراه است چرا که دو فرد با ژنتیک، تعلیم و تربیت، خانواده و گذشته متفاوت می خواهند زیر یک سقف بروند و لذا برای کاستن از این ریسک، باید حداقلی از تناسب در یک سری از متغیرها بین دوطرف وجود داشته باشد.

به این ترتیب موضوعات مختلفی همچون ویژگی های شخصیتی، جنبه های فرهنگی، انتظارات دو طرف از همسر آینده و موقعیت فعلی او و در همین حال مهارت هایی همچون مهارت های ارتباط موثر و مهارت های تصمیم گیری و حل مسائل و تعارضات باید پیش از ازدواج و در طول دوره آشنایی یا حتی نامزدی به شکل جدی مدنظر قرار گیرند. نگرش افراد در خصوص مسائل جنسی و انتظارات آنها از زندگی جنسی و ویژگی های طرف مقابل نیز از موارد مهم این تناسب است که جوانان پیش از ازدواج باید به آن توجه داشته باشند و در خصوص آن تبادل نظر کنند. البته این بدان معنا نیست که دو طرف باید ویژگی های جسمی یا ظاهری ویژه ای داشته باشند یا بتوان به سادگی در خصوص درست یا غلط بودن این خواسته ها قضاوتی داشت.

به همین دلیل تاکید می شود برای ازدواج کافی نیست که شما یک پسر یا دختر خوب را پیدا کنید(با مفهومی مبهم از خوب بودن)؛ بلکه باید فرصت را برای جوانان فراهم کرد تا بتوانند در خصوص اشتراکات، تناسب و مهارت های خود با یکدیگر صحبت کنند و طی تعاملاتی که می تواند کاملاً هم در چارچوب نظام ارزشی و فرهنگی خانواده ها باشد به ارزیابی یکدیگر بپردازند.

-آیا عدم صحبت در مورد تمایلات و نیازهای جنسی می تواند آینده ازدواج را با خطر مواجه کند؟

نسبت قابل ملاحظه ای از ازدواج هایی که امروزه با شکست مواجه می شود به دلیل بی توجهی به این امر مهم است. به خصوص در ازدواج های سنتی که ملاک سر گرفتن ازدواج آشنایی خانواده ها و صرفا حداقلی از تناسب های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است، به این موضوع و این که هر فردی در حوزه جنسینگی (Sexuality) ویژگی های کاملا مختص به خود را دارد عنایت نمی شود.

بسیاری از جوانان حتی خود نیز در این خصوص تعمق کافی ندارند و به عبارتی خودشان هم هیچگاه در خصوص سلایق و نیازها و ترجیحات جنسی خود به یک جمع بندی مناسب نرسیده اند. بنابراین وقتی متوجه این عدم تناسب می شوند که متاسفانه دیر است و هر دو طرف و خانواده ایشان هزینه های عاطفی، مالی و اجتماعی قابل توجهی پرداخته اند. امروزه در کلینیک به موارد متعددی از این زوج های جوان برمی خوریم که در فاصله حتی کمتر از یک سال بعد از ازدواج احساس می کنند زندگی جنسیشان با آنچه تصور می کرده اند، فاصله جدی دارد. طبیعتا پیشگیری بهتر از درمان است، ولی اگر در همین مقطع نیز از مشاوران دارای صلاحیت در این حوزه بهره مند نشوند در ادامه، فروپاشی این خانواده به شکل طلاق عاطفی یا حقوقی یا حتی در مواردی رفتارهای فرازناشویی محتمل خواهد بود.

بسیاری از ازدواج هایی که امروزه با شکست مواجه می شود به دلیل عدم توجه به این مهم است به خصوص در ازدواج های سنتی که جوانان صرفا به دلیل آشنایی خانواده ها تن رابطه زناشویی می دهند و تصور می کنند عشق و علاقه پس از ازدواج ایجاد می شود اما خانواده ها باید توجه داشته باشند نیازهای دخترها و پسرها امروزه متفاوت شده و آنها تمایل دارند ضمن داشتن اشتراکات فراوان بتوانند بهترین کارکرد را روابط جنسی داشته باشند.

متاسفانه در ازدواج های سنتی بیشتر به اشتراکات و خانواده ها توجه می شود و جوانان از طرح تمایلات جنسی خود امتناع می کنند که همین امر باعث می شود وارد زندگی مشترک می شوند به دلیل تامین نشدن حداقل های توقعات جنسی دچار مشکل شوند که متاسفانه گاه این مشکلات منجر به طلاق و آغاز روابط فرازناشویی نیز می شود.

متاسفانه امروزه در جامعه ما داشتن رفتارهای فرازناشویی از سوی خانم ها یا آقایان دیده می شود که تنها راه پیشگیری از این معضل طرح تمایلات جنسی قبل از ازدواج است.

-آیا منبع صحیحی برای آشنایی با الگوی روابط جنسی سالم در کشور ما وجود دارد؟

در این مورد در کشور فقدان جدی احساس می شود. این تصور در تعدادی از مسئولان وجود دارد که تا پیش از ازدواج، جوانان نیاز به آموزش ندارند. کلاس های پیش از ازدواج نیز کیفیت لازم را ندارند و حتی بعضا خود جوانان هم از همین فرصت محدود پیش آمده استقبال نمی کنند. البته می دانم که متولیان در وزارت بهداشت برای ارتقاء کیفیت این کلاس ها در حال تلاش هستند. کتاب های آموزشی مناسب نیز بسیار انگشت شمار هستند و سرانه مطالعه در کشور هم رضایت بخش نیست. بنابراین شرایط فعلی یعنی بی توجهی به این موضوع و آسیب های ناشی از آن اصلا دور از انتظار نیست.

-نحوه برخورد وزارت بهداشت با این مساله چگونه است؟

همانگونه که آموزش های مسائل جنسی برای مردم عادی پیش بینی نشده است در نظام آموزش پزشکی ما نیز به این موضوع توجه کافی نشده است. به همین دلیل ارائه دهندگان خدمات سلامت نیز آمادگی پاسخگویی به نیازهای جامعه را ندارند. یعنی ما پزشکی را تربیت نکرده ایم که در این حوزه بتواند به مردم کمک کند و این خلاء در فارغ التحصیلان حوزه مشاوره و سلامت روان نیز مشهود است.

بنابراین دانشگاه ها ابتدا باید کریکلوم های آموزشی را در حوزه تربیت نیروی ارائه دهنده خدمات سلامت اصلاح کنند و البته واضح است که نیروهای فعلی ارائه دهنده خدمت نیز باید از طریق برنامه های بازآموزی در این خصوص به توانمندی های لازم دست یابند. نهایتا نظام سلامت باید در حوزه سلامت جنسی نیز از سطح مراقبت های اولیه بهداشتی تا سطوح تخصصی امکانات لازم را فراهم کرده باشد.

علاوه بر برگزاری دوره های پیش از ازدواج نیز نباید زوج ها بدون پشتیبانی آموزشی و خدمات مشاوره ای و پزشکی رها شوند چون بسیاری از مشکلات جنسی طی مقاطع خاصی از زندگی زناشویی مثل سال های نخست بعد از ازدواج، بارداری و شیردهی، یائسگی و نهایتا سالمندی خودنمایی می کنند. متاسفانه گسترش کلینیک های سلامت جنسی در کشور با موانع بسیاری همراه بوده است و دیدگاه هایی وجود دارد که فعلا اجازه نداده تا وعده های مسئولان در این خصوص محقق شود.

آیا تماشای فیلم های پورنوگرافی موجب ایجاد نیاز های القایی در جوانان می شود؟

دنیای پورنوگرافی دنیای جدیدی نیست. به گونه ای که می توان گفت طی مدت کمی بعد از آن که برادران لومیر صنعت فیلم را معرفی می کنند از آن برای تهیه اینگونه محصولات استفاده شده است. البته طبیعی است که تحولات عمده ایجاد شده در فناوری بر تولید و دسترسی به این محتوا اثرات چشمگیری داشته است.

اما مشکل از آنجا شروع می شود که برخی افراد توجه ندارند که محتوای فیلم هایی که در عالم سرگرمی و به قصد انتفاع مالی ساخته می شوند با حقیقت تفاوت بسیار زیادی دارد. برای مثال تمام افراد به صورت تدریجی در ژانرهای مختلف مانند فیلم های پلیسی، جنگی،حادثه ای و ... متوجه شده اند که آنچه در دنیای تصویر وجود دارد با دنیای واقعی فاصله بسیار دارد و نمی تواند الگوی مناسبی برای زندگی معمولی یا حتی انتظارات فرد از قابلیت های خود یا اطرافیان باشد.

از طرفی فقدان آموزش در حوزه جنسینگی (Sexuality) و عدم دسترسی به اطلاعات مناسب و علمی باعث می شود تا مردم ما به شکل رایجی این محصولات را به عنوان یک مرجع آموزشی یا کسب اطلاعات مورد استفاده قرار دهند. تصور کنید اگر بنا بود تعداد قابل توجهی از مردم، رانندگی را بر اساس آن چه در فیلم های حادثه ای پر از تعقیب گریز دیده اند تجربه کنند، چه وضعیت نابسامانی پیش می آمد!

بنابراین قابل پیش بینی است که محتوای این صنعت بر سبک و سیاق رفتارهای جنسی جامعه تاثیر می گذارد، ولی بیشترین آسیب از آنجا شروع می شود که افراد بخواهند محتوای این محصولات را مفهومی واقعی از تعاملات جنسی تلقی کنند و ضمن داشتن برخی مقایسه های ناصواب به الگوگیری چشم بسته از این نقش ها یا رفتارها نیز بپردازند.

-متاسفانه برخی جوانان به خصوص افرادی که به صورت سنتی ازدواج می کنند برای آغاز روابط جنسی تحت تاثیر آموزش های خانواده ها قرار می گیرند آیا خانواده می تواند منبع صحیح اطلاعاتی باشد؟

ما به زوجین توصیه می کنیم که تا حد ممکن حریم خصوصی خود را حفظ کنند که در این حریم مسائل جنسی نیز جای دارد؛ زیرا ممکن است والدین با وجود دلسوزی و حتی داشتن اطلاعات نتوانند به صورت مناسب آنها را راهنمایی کنند و بعضا باعث افزایش نگرانی ها یا مشکلات موجود شوند.

وقتی که پای والدین به مشکلات جنسی زوجین باز می شود سوء تفاهم ها و فشارهای روانی به زوجین افزایش می یابد. الگوی زندگی جنسی والدین نیز (حتی به فرض رضایت بخش بودن) الزاما نباید به زندگی زوج جوان وارد شود. بهترین کار این است که زن و شوهر بتوانند در هر مقطع از زندگی مشترک در مورد خواسته ها و توقعات جنسی خود صمیمانه با یکدیگر گفتگو کنند، از منابع اطلاعاتی معتبر استفاده کنند و در صورت نیاز (مثل اختلاف دیدگاه یا تردید در خصوص سلامت برخی رفتارها یا وجود اختلال در کارکرد جنسی) از مشاوران و متخصصان دارای صلاحیت کمک بگیرند.

-ملاک رفتار جنسی سالم چیست؟

به شکل کلی می توان دو ویژگی برای یک رفتار جنسی سالم برشمرد. نخست آن که یک رفتار جنسی نباید سلامت جسمی و روانی هیچ یک از دو طرف رابطه را با خطر مواجه کند. دوم آن که این تعامل باید با رضایتی دوطرفه و توام با آگاهی کافی از پیامدهای یک رفتار اتفاق بیافتد. طبیعی است که ملاحظات فرهنگی و اجتماعی، مذهبی و شرعی و بسیاری از ترجیحات شخصی بر این رضایت اثرگذار خواهند بود و باید به رسمیت شناخته شوند.

-اگر فردی قبل از ازدواج رابطه جنسی را تجربه کرده باشد، ضرورتی دارد در این خصوص با همسر آینده اش صحبت کند؟

در این خصوص شاید بتوان دو موقعیت متفاوت را در نظر گرفت. اگر یکی از زوجین یا هر دوی آنها قبلا سابقه ازدواج داشته اند، شواهد نشان می دهند که صحبت کردن در مورد زندگی قبلی و به ویژه امور جنسی در تجربه پیشین چندان نقش سازنده ای در این زندگی جدید ندارد به ویژه اگر به شکلی بخواهد مقایسه ای را به ذهن بیاورد.

در مورد دختر و پسری که قبلا سابقه ازدواج رسمی نداشته اند نیز صحبت در خصوص روابط جنسی گذشته غالبا سازنده نیست، اگرچه در خصوص اصل وجود چنین تجاربی دو طرف بهتر است با یکدیگر صادق باشند و شریک زندگی خود را با همین ویژگی قبول و انتخاب کنند.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views
سلامت نیوز: وبا یکی از شایع ترین بیماری های عفونی فصل تابستان است که اگر زود اقدامات درمانی انجام نگیرد، ممکن است منجر به مرگ شود. در اینفوگرافیک زیر راه های انتقال و پیشگیری از این بیماری را می بینید. برای بزرگنمایی تصویر بر روی آن کلیک کنید. منبع: ایرنا
صفحه 1 از 2,349
12345678910 بعدی 203040...«